Gdy nastąpił upragniony
wielki ciężar wolności,
przyniósł bogate plony
radykalnej samotności.
Straszny popłoch wprowadziła,
gdy bez zapowiedzi przyszła
i nad ludzkością zaświeciła
swoim ciemnym światłem.
Przez prawdy za proste
i zdania za ostre,
uciekać zaczyna człowiek
nawet przed samym sobą.
Niepotrzebnie się jej boi
człowiek współczesny,
to prezent trafiony w sam raz,
choć trochę bolesny.
Wszak karze surowo
i mówi dosadnie,
lecz gdy wsiąknie słowo,
po cichu się wkradnie.
polubi się jej towarzystwo,
chociaż nieproszone,
nawet zbyt nachalne,
ale upragnione.
Dopiero przyjęcie spokojne
uczyni serce wolne,
zniesienie siebie samego
może ocalić świat.
