Nowoczesny mężczyzna

Przechodzi od dziecka edukację specjalną,
Posiada inteligencję emocjonalną.

Bez oporów wchodzi w role nowe,
nowoczesne, łatwe i równościowe.

Śmiało stawia kobietę za sterem,
i nie jest pierdołą, lecz bohaterem.

Po patriarchalnym świecie wylizuje rany,
ale jest bezpieczny i zaopiekowany.

Nie wchodzi w niezdrową rywalizację,
nie walczy o prawdę ani swoje racje.
Świat idei obroni nowe pokolenie,
wykształcone, tolerancyjne, mądre szalenie.

Nie musi już przynosić do domu chleba,
obca mu siekiera, beton i gleba.
Strzela już co najwyżej procą.
Walczyć już nie potrzeba,
walczyć już nie ma o co.

Bezpieczne ulice da nam współczesność,
ciągły postęp i nowoczesność.

Dzieci będą klaskać z radości,
bawić się zabawkami bez broni, wrogości.
Już nie będzie księżniczek, rycerzy.
Każdy będzie miał świat, w który wierzy.

Aż kiedy nagle wysiądzie zasilanie,
płonąć będzie miasto, a ludzie patrzeć na nie.
Będzie potrzeba kogoś, kto to wszystko ogarnie,
silne kobiety pokażą siłę... albo będzie marnie.

O sławie

W przyszłości żyjesz,
o sławie marzysz,
marzenia na jawie snujesz.

Blasków i fleszy nie minie tydzień,
prawdę pokażesz,
duszy nie przypudrujesz.

Nie przedstawienie, scenariusz,
nie talent, sylwetka, waga,
wyjdzie najpierw prawda naga.

Chyba że ją ukryjesz głęboko,
oszukasz ludzkie ucho, oko,
nie złapię cię ludzka uwaga.

Sprawdź najpierw, popróbuj,
przed znajomymi udawaj mądrego.
Elokwentny, elegancki i w ogóle tentego.

Dasz radę, czy dostrzegą udawanie?
Powiesz - nie obchodzi mnie ich zdanie.
Jeśli to są słowa szczere,
po co chcesz iść przed kamerę?

Czemu chełpi się glina?

Czemu chełpi się glina?
Czemu życie zaklina, opowiada i snuje przyszłość na jawie?
Czemu mówi o sobie, jakby miała siebie na własność?
Nazywa drugiego błotem zamiast wzmacniać mu dom.

Czy wy nie wiecie?
Że na wszystko w świecie krótki tylko mamy abonament?
W walucie, której dodrukować nie zdołasz.

Nie będzie się w nieskończoność palił płomień na świeczce.
Wielkie cywilizacje na drobnej zawsze wiszą niteczce,
a zobaczyć ją można tylko z perspektywy gruzów,
kiedy głowa zaczyna myśleć z głodu i z guzów.

Wielkie budowle chmury mogą zaledwie podrapać.
Wielkie konstrukcje, ziemia co roku strząsa śmiechem.
Wielcy ludzie tylko robakom zostaną później podani do stołu.
Wielkie słowa trzeba ciągle zapisywać, bo jak kurz zmiata je wiatr.
Cierpienie czasami daje więcej rozumu niż doktorat.